Fuit ilia benedicta Mater Unigeniti! Quag mœrebat, et dolebat, Pia Mater dum videbat Nati pœnas incliti. Quis est homo qui non fleret Matrem CHRISTI si videret In tanto supplicio? Quis non posset contristari CHRISTI Matrem contemplari Dolentem cum Filio. Pro peccatis suæ gentis Vidit JESUM in tormentis, Et flagellis subditum. Vidit suum dulcem Natum Moriendo desolatum, Dum emisit spiritum. Eja Mater, fons amoris, Me sentire vim doloris Fac, ut tecum lugeam. Fac, ut ardeat cor meum In amando CHRISTUM DEUM Ut sibi complaceam. Sancta Mater, istud agas, Crucifixi fige plagas Cordi meo valide. Tui Nati vulnerati, Tam dignati pro me pati, Pœnas mecum divide. Fac me tecum pie flere, Crucifixo condolere, Donec ego vixero, Juxta crucem tecum stare Et me tibi sociare In planctu desidero Virgo Virginum præclara, Mihi jam non sis amara, Fac me tecum plangere. Fac, ut portem CHRISTI mortem, Passionis fac consortem, Et plagas recolere. Fac me plagis vulnerari, Fac me cruce inebriari, Et cruore Filii. Flammis ne urar succensus, Per te, Virgo, sim defensus In die judicii. CHRISTE, cum sit hinc exire, Da per Matrem me venire Ad palmam victoriæ. Quando corpus morietur, Fac ut animæ donetur Paradisi gloria. Amen. Through her heart, his sorrow sharing, All his bitter anguish bearing, Now at length the sword had passed. Oh, how sad and sore distressed Was that Mother, highly blest, Of the sole begotten One!